Contradiscurso

Palestra de Xabier P. Igrexas

Menu Close

Page 3 of 133

Patchwork de argumentos para o debate no BNG

Nos grandes debates adoitan ser máis as preguntas que as certezas, as dúbidas que as rotundidades. Nos debates importantes as teses correctas acostuman ser unha síntese, coherente pero diversa, que recolla o máis acertado (procesándoo a través do debate e o contraste) das análises e das propostas.

Read more

#HaikuPhoto05

gansos

impostan crenzas
traizoando ideas,
oportunistas

[Imaxe: Skitterphoto, baixo dominio público]

Desbotado Rajoy, Sánchez pode logralo

A repetición das eleccións xerais é, a cada paso, unha hipótese máis remota. Os resultados do 20D xa permitían de feito desbotala, agás que mediase algunha excepcionalidade. Os motivos que dez días despois dos comicios me levaban a concluír, ou a intuír, que non haberá novas eleccións fican vixentes. Estas semanas limitáronse a confirmar os escenarios abertos.

Read more

#HaikuPhoto04

ginger

abro botellas
de queixumes que saben
a ginger ale

[Imaxe: GollyGforce, cc-by]

 

Un bebé no Congreso

NunMinuto_3_

Na primeira sesión das novas Cortes Españolas salientou un nome propio. Non era o de ningún senador, nin deputada. Foi Diego. O fillo de Carolina Bescansa, número 3 de Podemos. A súa presencia canda a nai no escano foi unha desas imaxes polémicas que abren informativos. Mais o debate non pasou do superficial.

Se o que pretendía Bescansa co seu xesto era captar maior atención para o seu grupo, logrouno. É unha fórmula tan lexítima de efectismo parlamentarista como outras tantas. Se o que quería era sinxelamente non prescindir da compañía do seu fillo, malia non parecer o lugar máis confortábel para Diego –aínda co agarimoso colo rotatorio da súa bancada–, pleno respecto á súa decisión como nai.

Mais se o que procuraba era chamar a atención dos enormes atrancos existentes na conciliación, que continúan a facer da crianza un «problema», o desatino foi notábel. De entrada, porque dificilmente a deputada Bescansa pode simbolizar as nais (e pais) impedidas de conciliar. E tamén porque conciliar non se pode proxectar sob a reivindicación de poder levarmos as nosas fillas ao traballo [*] . Aliás, teremos avanzado bastante cando a crianza deixe de ser un factor limítante apenas (ou predominantemente) para as mulleres.

[*] PS: Enténdase, no sentido de que o que cómpre é demandarmos medidas como a ampliación dos permisos de maternidade e paternidade (en Suecia son 16 meses, no Estado español 16 semanas), e/ou fórmulas que flexibilicen a xornada laboral (horarios, distribución, duración) e o presencialismo (teletraballo).