Contradiscurso

Trincheira dixital de Xabier P. Igrexas

Menu Close

Category: Lingua e cultura (page 1 of 13)

‘Sermos Galiza’ xa é

Hoxe constituíse formalmente o grupo de comunicación ‘Sermos Galiza‘. Esta mañá en Compostela tivo lugar a súa primeira Xunta Xeral de Accionistas, na que tiven o gusto de participar. Optouse pola fórmula de sociedade anónima para dar mellor acubillo legal a un proxecto alicerzado nun numeroso accionariado popular, cun gran número de pequenas achegas. Porén, como afirmou Manuel Mera -un dos integrantes do Grupo Promotor que pilotou a xestación do proxecto- ‘Sermos Galiza’ nace como ‘unha verdadeira empresa social, no seu pleno senso’.

Un grupo moi numeroso de persoas ateigaron a sala do Hotel Araguaney facéndoa ficar pequena. Había unha ampla representación de activistas dos movementos sociais, do mundo da cultura e do movemento nacionalista galego. Mais predominaron persoas descoñecidas que puñan en evidencia a base popular do proxecto. Había, e hai, moita fame social de medios de comunicación de noso na nosa lingua. ‘Non agardamos por unha burguesía comprometida, tomamos a iniciativa desde a base’ explicou Teresa Moure.

Read more

Ás voltas co Libro de Santiago.



A noticia do roubo do Codex Calixtinus, coñecido popularmente en galego como Libro de Santiago, depositado no arquivo da Catedral de Santiago de Compostela, provocou un fervedoiro de reaccións.

A desaparición da carta fundacional de Galiza como nación cultural en Europa puxo en evidencia a necesidade urxente de abordar dunha vez por todas o debate arredor de quen debe asumir a titularidade, depósito, custodia e administración do noso patrimonio cultural.

Na miña opinión bens de incalculábel valor coma o Códice Calixtino non pode ficar baixo a custodia dunha organización privada como a Igrexa Católica, senón que debe recaer nas administracións públicas, desde a concepción de que todos os bens de interese cultural deberan ser de titularidade pública; sexa mediante a cesión voluntaria, compra ou nacionalización dos mesmos.Non pode ser que a única copia do orixinal que se conserva en Galiza do Liber Sancti Jacobi ficase baixo a autoridade do Deán da Catedral. Non é serio, e amosa a crueza do desleixo e despreocupación pública co noso patrimonio.

Porén, esta mala pode ter algúns aspectos positivos alén deste debate. Por exemplo que se divulgue socialmente e se poña en valor a importancia do Reino de Galiza que o códice testemuña.

Reclámalle á Xunta que na Casa de Galiza en Madrid atendan en galego!

Denunciouno Carlos Callón no seu blogue. A Delegación da Xunta de Galiza en Madrid non atende no noso idioma, malia que lle sexa pedido pola persoa atendida. Hai uns minutos chamei persoalmente ao ao 91 595 42 00 e puiden comprobar que efectivamente non se ofrece atención no noso idioma. Ao requerirlla a quen me atendía, desculpouse -de xeito amábel e educado- afirmando que non sabía falar galego e que non era funcionario. Ese argumento non é escusa xa que legalmente, en base á Lei de Transparencia, por traballar nunha dependencia da administración autonómica galega están obrigadas/os a nos atender na nosa lingua.

Recollendo a luva que me tirou @outeiro no Twitter, propóñovos unha acción reivindicativa, consistente en que todas e todos remitamos un correo electrónico de protesta ao Conselleiro de Presidencia, Alfonso Rueda, por ser titular do departamento ao que está adscrita a Casa de Galiza en Madrid.

A seguir deito un texto tipo que remitir:

Destinatario: conselleirodepresidencia@xunta.es
Asunto:
Pola atención en galego na Casa de Galiza en Madrid

Prezado Sr. Conselleiro de Presidencia,

Como galega/o diríxome a vosté tras comprobar que na Delegación da Xunta de Galicia en Madrid non se dispensa atención ao público no idioma propio do noso país, o galego, inda que esta sexa solicitado de xeito expreso por parte da persoa atendida, como eu puiden acreditar persoalmente.

Este grave feito vulnera o marco normativo e legal vixente, nomeadamente á Lei de Transparencia, e supón máis unha nova agresión contra da  nosa lingua.

È por iso que lle esixo, que en atención ás súas responsabilidades como máximo responsábel da área do Goberno Galego á que fica adscrita a devandita delegación, proceda de inmediato a tomar as medidas que sexan precisas para poñer unha solución definitiva a esta grave situación, e posibilitar que tamén alén do territorio da Comunidade Autónoma a Xunta atenda na lingua propia de Galiza.

Un saúdo.

Sermos Galiza na comunicación.

O peche do GH fixo que volvese agromar o debate a respecto da necesidade nacional de térmonos uns media propios, que se asenten na defensa e dignificación da nosa identidade, da nosa lingua e da nosa cultura, e que axan como activas palestras para a defensa dos intereses e dereitos do noso pobo.

A conmoción levou ao loito, o loito ao lamento, e o lamento máis unha vez á masoquista tradición da autoculpabilización. Estes días amosaron con crueza a faciana do paralizante sentimento de frustración que provocan nalgúns sectores os “fracasos”.

Read more

Non renunciemos á nosa utopía posíbel.

Retruque fraterno a Francisco Castro.

Discrepo de Francisco Castro cando afirma que “temos o país que nos merecemos” polo peche do Galicia Hoxe. O pobo galego merece moito máis.

Entendo o cansanzo, a raiba contida, a paralizante sensación de impotencia, mais perder a confianza no noso pobo é tanto como renunciar a construír a nosa utopía posíbel. Non regalemos unha dobre vitoria aos galegófobos, entregándolle xunto aos nosos fracasos o noso desalento.

Mais este disenso non só non me provoca un odio imposíbel, senón que me anima a tender a man para que sigamos xuntos, todas e todos, a teimar na trincheira da dignidade. Xa basta da laios e de autoculpas. Fagamos de cada revés, de cada golpe, unha oportunidade para anovar o noso compromiso.

Gardemos o flaxelo do que foi para destinar toda a nosa enerxía e impulso no que ha de ser. Pois como conclúe Fran P. Lorenzo no seu xenial aponte sobre o GH: “Enquanto houver estrada pra andar/A gente vai continuar”.