Unha futura xornalista, moza de profundas conviccións, granaína de pura cepa, muller de vangarda con esencia de glamour e caracter cosmopolita, a miña amiga Clara Vecchiuzzo, deume a coñecer a curtametraxe de Juan Peralta, no que ela mesma colaborou activamente, titulado "Buscando un sueño".
Ao marxe do aspecto técnico, no que ao tratarse dun traballo amateur sempre se podería poñer algunha pega, o certo é que a curta é un documento redondo, completo, cunha fotografía bastante boa e cun concepto moi interesante. Sen diálogos, en branco e negro: o impacto da imaxe. Algo máis de 9 minutos que merecen ser vistos.
Aquí o tedes:
BUSCANDO UN SUEÑO - Juan Peralta.
chuzame -



























Entries (RSS)
2008-04-21 at 2.03 pm
Ante todo pido disculpas por no tener dominio de la lengua galega como para escribir un post entero,así que me tomo la licencia de hacerlo en castellano.
Muchísimas gracias por haber colgado este cortometraje en tu blog,seguramente a Juan le desconcertará terminar promocionado en un blog de estas características,pero tiene que ser un alago el que reconozcan tu trabajo con un presupuesto tan limitado cómo un paquete de tabaco y unas cuantas cañas de relax tras el tiempo invertido.Y es que,pese a ser sólo un proyecto para una clase de audiovisuales,ha derivado en algo tan impactante y original que no descartaría la idea de enviarlo a algún certamen por si se puede sacar más provecho de esa dedicación en un día de diluvio universal y otro de sol abrasador andaluz.
Ni que decir tiene que como “granaína de pura cepa” tengo que reconocer que parte de la belleza de la fotografía de este corto es mérito de una ciudad como Granada,con rincones tan espectaculares cómo para dejar sin habla a cualquiera que los contemple…Ya sabes que tienes una cuenta pendiente con este rincón sureño.
Nada más,reitero mi agradecimienton y espero que tus lectores disfruten con estos 9 minutos de esfuerzo…Ah! en cuanto a tus primeras frases,sabes que eres capaz de abrumarme con el concepto que de mi tienes,aunque ya sabes que en mi estima te tengo en un pedestal.Bicos desde la Andalucia oriental.
pd:Lo de galán italiano con tintes de Il Divo le ha llegado…jajaja
2008-04-23 at 12.31 pm
Bueno, antes de nada me gustaría dar mi más sincera enhorabuena a Xabier Pérez Igrexas por este blog tan completo y currado. Qué decir después de recibir tan buena crítica por parte de personas que valoran el corto sin conocerme de nada con anterioridad… pues MUCHAS GRACIAS.
Muchas gracias a Xabier por haber dedicado 10 minutos de tu, seguro, escaso tiempo libre, para saber apreciar lo bueno que hayamos podido sacar de esta humilde “producción” (que fuerte suena llamarlo producción….jeje) y decir que me he sentido muy alagado cuando lo he visto publicado en tu blog. Muchas gracias de verdad.
Muchas gracias a Clara también por su comentario y por su crítica. Como bien has dicho, me ha desconcertado mucho y me ha llenado de esperanza y de fuerza el hecho de ver que un día después de terminarlo, lo he visto en un blog publicado en galicia y de tal embergadura. Ha sido muy fuerte. También tengo que decirte que a no ser por las preciosas calles y los maravillosos parajes de Granada, la fotografía me hubiera costado el doble. Y bueno, que más decirte… pues que a ver si hay suerte y nos conocemos pronto por aquí.
Y como no, mi mayor agradecimiento al que ha sido el pilar mas fuerte de este miniproyecto y el que ha conseguido que al final me lanzara a hacerlo. Él es Eduardo Valenzuela. De verdad, muchísimas gracias por darme las alas que me han faltado siempre para hacer mis locuras que siempre pienso, digo, pero luego no hago. Eres un tio cojonudo y sinceramente, en este corto no lo has podido hacer mejor, me has hecho el trabajo muy facil a la vez que placentero. Muchas gracias y espero que no sea el último.
De nuevo muchas gracias a todos y un saludo.