CONTRADISCURSO

O decreto presentado este sábado polo Goberno galego de Núñez Feijóo verifica ás claras e de xeito incontestábel que a única pretensión que o inspira é a de reducir inda máis a exigua presenza do idioma propio do noso país, o galego, no ensino.

A cortina de fume do inglés, e do impostado trilingüismo, esvaeuse deixando en evidencia cal era a intencionalidade real deste grave ataque en contra da lingua galega, que coloca o noso idioma nunha situación preautonómica, de innegábel desprotección.

Ler o resto

Onte cumpriuse un ano da celebración das últimas eleccións autonómicas que suporían, por unha estreitísima marxe, o regreso do PP á Xunta de Galiza, após catro anos de goberno bipartito PSOE-BNG co que se puxera fin a dezaseis anos de fraguismo. Ese resultado produciuse despois dunha campaña electoral ademais de prolongada -por torpeza de Touriño na convocatoria- tremendamente dura e sucia, onde a demagoxia foi a nota dominante do agresivo discurso da dereita españolista que representa o Partido Popular, que reaxía así airadamente perante os primeiros pasos do desmantelamento da estrutura e rede política clientelar tecida durante os mandatos de Manuel Fraga.

Foron precisamente os avances transformadores dados, pese ás insuficiencias, durante o goberno bipartito, especialmente nas áreas baixo dirección nacionalista (políticas de benestar, acción decidida no medio rural, innovación, nova política de vivenda...), os que explican a embestida electoralista do PP.

Ler o resto

Lembro que un dos primeiros artigos que publiquei en prensa, senón mesmamente o primeiro, titularao "Política é convencer". Naquel texto breve que viu a luz no quincenario A Peneira, que acaba de cumprir 500 exemplares ao servizo do país, reflexionaba a respecto do papel central que ten a conciencia no proceso político, e de que polo tanto, convencer para sumar debía ser a máxima de todo proxecto con aspiración de ser hexemónico socialmente.

Tirando algo máis do fío desa aseveración, se cadra excesivamente simple mais acaída, un conclúe que a comunicación é en consecuencia un ámbito central do traballo político. A batalla das ideas, indispensábel para crear conciencia e acumular forzas na construción dunha maioría social, dáse en boa medida coas ferramentas comunicativas das que dispoñamos.

Ler o resto

É evidente que o PSOE está a pegar un brusco golpe de temón no relativo ás súas propostas políticas, nomeadamente no que ten que ver coa saída da crise. Pode que definir ese feito como un xiro á dereita, como denunciaba recentemente o portavoz do BNG no Parlamento do Estado, sexa un eufemismo excesivamente xeneroso cun goberno que está a aplicar sen rubor as receitas do mesmo neoliberalismo que provocou a actual crise.

O que Zapatero presaxiaba como un breve episodio de dificultades converteuse co paso dos meses nunha crise en toda regra, que puxo en evidencia as debilidades dun modelo económico creado con base no paradigma ultraliberal en función dos intereses das principais potencias dominantes da zona euro (Francia, Alemaña?). As mesmas que converteron o Estado español nunha área fundamentalmente de servizos, nun mercado consumidor de importacións, e no que curiosamente a única industria en alza era un sector ligado á especulación financeira coma o da construción inmobiliaria, após ter desarticulado os principais sectores produtivos -como quedou patente en Galiza coa falsa reconversión do naval ou a cota láctea-.

Ler o resto

Estas últimas semanas deuse unha paradóxica, e se cadra mesmo oportuna, coincidencia. Ademais da falta de tempo para escribir novos artigos e columnas, fundamentalmente por mor da carga de traballo e do lanzamento da revista dixital Pensar e Axer, sumaronse unha serie de eivas de carácter técnico. Como puidechedes comprobar o blogue estivo varios días inaccesíbel, e outros moitos días faltaban contidos e/ou a apariencia mudara temporalmente.

Superada esa incidencia, coa axuda sempre eficiente de Goretoxo (o admin de Blogaliza, onde fica aloxado este blogue), nos próximos días irei reanudando o ritmo "normal" na escrita e na actualización da bitácora.

Sei que non hai por que dalas, mais de todos os xeitos grazas pola paciencia e polas vosas visitas.

Quen cualifica o actual goberno da Xunta de Galiza de empresa de demolición, dende logo non esaxera o máis mínimo. A ausencia de impulso político, de iniciativas, a patente falta de respostas e solucións ás principais problemáticas que está a sufrir o noso país é a principal característica do executivo presidido por un Núñez Feijóo, máis preocupado por gañar o favor e a graza da dereita española que de exercer as súas responsabilidades de goberno.

Hai infinidade de exemplos desta acción destrutora, que nada achega a favor do benestar do noso pobo. Porén, a clara tentativa de desmantelar os servizos sociais básicos, primeiro a través da súa privatización, é probabelmente un dos máis dramáticos. O Consorcio Galego do Benestar, que foi sen dúbida un dos maiores avanzos conseguidos durante o Goberno bipartito, e un mérito específico da ala nacionalista daquel goberno, é un dos principais obxectivos da acción demoledora do PP. Por que? Polo simple feito, non menor, de que representa a elevación a dereito fundamental o acceso a servizos sociais tan elementais para o noso país, como as galescolas hoxe convertidas en galiñeiros españolistas, os centros de día ou as oficinas I+B. Ler o resto

Onte botou a andar un proxecto divulgativo da Asociación Cultural "Guieiro", a Revista Dixital de Pensamento Marxista e Nacionalista Galego "Pensar e Axer", que teño o pracer -e a responsabilidade- de dirixir. No seu Manifesto Editorial, explicamos as causas que a motivan e os seus obxectivos.

Tanto Vieiros coma GZ Nación recolleron o nacemento. Este último medio ademais entrevistoume.

Mañá os centros de ensino de todo o país pararán, secundando unha folga contra o decretazo antigalego aprobado polo Partido Popular. O devandito decreto, presentado como plurilingüe, representa obxectivamente o maior golpe institucional contra o idioma propio do país, o galego, nos últimos trinta anos, alén de rachar co consenso histórico sobre o que cristalizou o Plan xeral de normalización lingüística.

Para o PP de Feijóo o asunto non é só unha manobra electoralista, ten tamén calado estratéxico e nomeadamente ideolóxico. É a concreción práctica da mutilación que a dereita españolista quere perpetrar contra todos os soportes da nosa identidade como pobo, como nación. De aí que a presión social a favor do idioma, e contra esta nova aldraxe, sexa indispensábel para tombar iniciativas que, coma esta, atentan contra o cerne do que colectivamente somos. Ler o resto