Camarada Fidel, 84 non son nada!
Xabier Pérez Igrexasset 1, 2010Internacional, VídeosPor o en | 0 comentarios
Hai uns días o Comandante Fidel Castro cumpría 84 anos, amosando o mesmo vital compromiso en favor coa humanidade de sempre.
Discurso de clase.
Xabier Pérez Igrexasago 31, 2010Artigos e columnas, Política, TraballoPor o en | 1 Comentario
O cuestionamento da existencia dunha sociedade de clases, tal e como a caracterizara Karl Marx, nos segmentos máis moderados do progresismo non é un feito novidoso. Ao contrario, foi un dos trazos máis significativos do covarde repregamento ideolóxico de boa parte da esquerda mundial, acelerado tras o derrubamento intencionado da URSS.
Eis o fundamento para a paradoxal autosituación de familias asalariadas no espellismo dunha virtual clase media. Por baixo dese limiar irreal ficarían só os completamente desposuídos, os que non teñen garantidas as condicións mínimas para a súa propia supervivencia. Isto é, os pobres de pedir.
Uso e mal uso do galego.
Xabier Pérez Igrexasago 26, 2010Artigos e columnas, Lingua e culturaPor o en | 0 comentarios
Estas semanas un brillante artigo do compañeiro Carlos Callón en Galicia Hoxe serviu para dar inicio a un litixio dialéctico a conto do estado de saúde do noso idioma. Desta volta o debate non versaba sobre o retroceso no seu uso social, senón sobre o empobrecemento lingüístico do código.
Vaia por diante que non son filólogo, e que polo tanto véxome obrigado a envolver na prudencia debida as miñas afirmacións e xuízos. Porén, non hai ciencia, tampouco a filolóxica, que non poida ser abordábel por non-especialistas aplicando o mínimo de intelixencia e de sentido común que se lle presupón a calquera.
O imperialismo nunca se retira.
Xabier Pérez Igrexasago 20, 2010Artigos e columnas, InternacionalPor o en | 0 comentarios
O 20 de marzo de 2003, os EUA –coa cómplice inacción das Nacións Unidas– iniciaban a invasión do Iraq, desde territorio de Kuwait. Daba comezo a Segunda Guerra do Golfo, á que millóns de persoas no mundo nos opuxemos con todas as nosas forzas.
Disque a última brigada de combate do exército norteamericano abandonaba onte Iraq. Mais, estamos realmente diante dunha retirada norteamericana? As evidencias sinalan que non. Un terzo das case 150.000 tropas estadounidenses destacadas no Iraq ao longo da guerra e posterior invasión, permanecerán naquel país, co cometido formal de adestrar as forzas militares iraquís. Así mesmo, o goberno de Obama previsíbelmente –segundo sinalan diferentes fontes– procederá a incrementar nun 160% os mercenarios privados (camuflados baixo a fórmula de empresas de seguridade) que operan baixo o seu mandato no Iraq.
Lume no monte.
Xabier Pérez Igrexasago 19, 2010Artigos e columnas, Galiza, Medio ambientePor o en | 0 comentarios
A presente vaga de lumes, que desgrazadamente lembra moito a de 2005, debe provocar unha reflexión social, pero tamén decididas actuacións políticas. O lume é unha catástrofe e os incendiarios uns perigosos delincuentes. Mais alén da acaída ou desacertada política de extinción, estes feitos volven colocar enriba da mesa unha cuestión central: a posta en valor do noso monte.
O monte desatendido, sen ningún tipo de acción humana, sen actuacións preventivas, convértese en mans dos pirómanos nunha inxente masa inflamábel para beneficio da especulación carroñeira. Cabe logo preguntarse se o fenómeno do lume estival nos nosos montes non ten a ver moito co feito de que teñamos desistido do seu aproveitamento racional e respectuoso que outrora se practicara en Galiza.
Alerta nuclear.
Xabier Pérez Igrexasago 19, 2010Artigos e columnas, InternacionalPor o en | 0 comentarios
Fai semanas que Fidel Castro está a advertir de xeito reiterado sobre o risco de real de que estale un conflito nuclear de consecuencias catastróficas para a humanidade.
Os puntos quentes de risco son, novamente o Golfo e a península de Corea. No primeiro caso, a advertencia de Fidel -do que ninguén pode cuestionar a súa sempre afinada faceta como analista político-, ten a ver coa contenda que se orixinará se os EUA, alentados por Israel, deciden proceder a unha inspección forzosa dos barcos mercantes de Irán, na teima por impedir por todos os medios o desenvolvemento do programa de enerxía nuclear para usos civís e pacíficos daquel país (Irán é asinante do Tratado de Non Proliferación Nuclear, do que curiosamente non forma parte o veciño Israel).
Moncho Reboiras; o militante fronte ao mito.
Xabier Pérez Igrexasago 19, 2010Artigos e columnas, Nacionalismo galegoPor o en | 0 comentarios
Moncho Reboiras non pasou dos 25 anos. As balas do franquismo terminal asasinárono un 12 de agosto, nun portal de Ferrol hai 35 anos. Nin nos últimos alentos o réxime fascista atenuou os seus modos sanguiñentos; os mesmos que gastara no golpe militar e posterior guerra civil, e tamén nos 40 anos de represión que os seus herdeiros ideolóxicos queren obrigarnos a esquecer.
Con Alexandre Bóveda comparte o feito de ter entregado a súa vida moi novos a prol da xusta causa da liberación do noso pobo –ambos executados pola munición franquista-, e un profundo e entregado sentido da militancia. Bóveda e Reboiras, en dous momentos ben distintos da nosa historia e desde enfoques tamén diferentes –mais coincidentes no esencial-, foron dous verdadeiros organizadores do nacionalismo. A contribución de Bóveda ao alargamento do Partido Galeguista de Castelao nunca será suficientemente recoñecida. Do mesmo xeito Moncho, percorrendo de punta a punta Galiza, no seu Seat 600 como lembran os que con el coincidiron, fixo moito pola consolidación do nacionalismo galego contemporáneo, actuando de xeito decisivo no ámbito cultural e nomeadamente no eido sindical, no que axudou a sentar as bases do sindicalismo nacionalista e de clase do que é herdeira e continuadora a CIG.
Nación libre de touradas.
Xabier Pérez Igrexasago 19, 2010Artigos e columnas, Medio ambientePor o en | 0 comentarios
De casualidade puiden ver e escoitar un cacho do debate no Parlament de Cataluña, a respecto da ILP pola abolición das touradas naquel país, que se resolvería coa aprobación maioritaria da prohibición. Hei de recoñecer que sentín unha certa envexa, primeiro por comprobar que a dinámica institucional de alí pouco –ou nada– ten a ver co parlamentarismo de cartón que se practica as máis das veces no Pazo do Hórreo.
Ese paso valente, que coloca unha concepción ética de respecto ós seres vivos por riba de prácticas arcaicas, provocou un debate social no que se deron novas manifestacións do máis rancio españolismo centralista, nun novo episodio de catalono-fobia.
A nosa bandeira.
Xabier Pérez Igrexasago 19, 2010Artigos e columnas, Nacionalismo galegoPor o en | 0 comentarios
Toda colectividade humana precisa, e posúe, simboloxía de seu que a represente, que a aglutine en torno a unha identidade común. Non é un asunto menor, nin intranscendente. Foi unha bandeira, a de Nunca Máis, a que serviu de soporte para o máis importante exercicio de dignidade colectiva do noso pobo dos últimos decenios.
Polo tanto, por ser un elemento simbólico, o debate sobre as bandeiras non é sobre elas senón sobre o que representan, sobre o que significan. Eis o forzado debate respecto de sobre que bandeira ha de representar o nacionalismo galego politicamente organizado no seo do BNG.
