Xabier Pérez Igrexasmar 5, 2010Artigos e columnas, GalizaPor o en | 2 Comentarios

Onte cumpriuse un ano da celebración das últimas eleccións autonómicas que suporían, por unha estreitísima marxe, o regreso do PP á Xunta de Galiza, após catro anos de goberno bipartito PSOE-BNG co que se puxera fin a dezaseis anos de fraguismo. Ese resultado produciuse despois dunha campaña electoral ademais de prolongada -por torpeza de Touriño na convocatoria- tremendamente dura e sucia, onde a demagoxia foi a nota dominante do agresivo discurso da dereita españolista que representa o Partido Popular, que reaxía así airadamente perante os primeiros pasos do desmantelamento da estrutura e rede política clientelar tecida durante os mandatos de Manuel Fraga.
Foron precisamente os avances transformadores dados, pese ás insuficiencias, durante o goberno bipartito, especialmente nas áreas baixo dirección nacionalista (políticas de benestar, acción decidida no medio rural, innovación, nova política de vivenda...), os que explican a embestida electoralista do PP.
Ler o resto
Xabier Pérez Igrexasfeb 18, 2010Artigos e columnas, Comunicación, Nacionalismo galegoPor o en | 0 comentarios

Lembro que un dos primeiros artigos que publiquei en prensa, senón mesmamente o primeiro, titularao "Política é convencer". Naquel texto breve que viu a luz no quincenario A Peneira, que acaba de cumprir 500 exemplares ao servizo do país, reflexionaba a respecto do papel central que ten a conciencia no proceso político, e de que polo tanto, convencer para sumar debía ser a máxima de todo proxecto con aspiración de ser hexemónico socialmente.
Tirando algo máis do fío desa aseveración, se cadra excesivamente simple mais acaída, un conclúe que a comunicación é en consecuencia un ámbito central do traballo político. A batalla das ideas, indispensábel para crear conciencia e acumular forzas na construción dunha maioría social, dáse en boa medida coas ferramentas comunicativas das que dispoñamos.
Ler o resto
Xabier Pérez Igrexasfeb 2, 2010Servizos públicosPor o en | 1 Comentario

Quen cualifica o actual goberno da Xunta de Galiza de empresa de demolición, dende logo non esaxera o máis mínimo. A ausencia de impulso político, de iniciativas, a patente falta de respostas e solucións ás principais problemáticas que está a sufrir o noso país é a principal característica do executivo presidido por un Núñez Feijóo, máis preocupado por gañar o favor e a graza da dereita española que de exercer as súas responsabilidades de goberno.
Hai infinidade de exemplos desta acción destrutora, que nada achega a favor do benestar do noso pobo. Porén, a clara tentativa de desmantelar os servizos sociais básicos, primeiro a través da súa privatización, é probabelmente un dos máis dramáticos. O Consorcio Galego do Benestar, que foi sen dúbida un dos maiores avanzos conseguidos durante o Goberno bipartito, e un mérito específico da ala nacionalista daquel goberno, é un dos principais obxectivos da acción demoledora do PP. Por que? Polo simple feito, non menor, de que representa a elevación a dereito fundamental o acceso a servizos sociais tan elementais para o noso país, como as galescolas hoxe convertidas en galiñeiros españolistas, os centros de día ou as oficinas I+B. Ler o resto
Xabier Pérez Igrexasxan 20, 2010Artigos e columnas, Lingua e culturaPor o en | 0 comentarios

Mañá os centros de ensino de todo o país pararán, secundando unha folga contra o decretazo antigalego aprobado polo Partido Popular. O devandito decreto, presentado como plurilingüe, representa obxectivamente o maior golpe institucional contra o idioma propio do país, o galego, nos últimos trinta anos, alén de rachar co consenso histórico sobre o que cristalizou o Plan xeral de normalización lingüística.
Para o PP de Feijóo o asunto non é só unha manobra electoralista, ten tamén calado estratéxico e nomeadamente ideolóxico. É a concreción práctica da mutilación que a dereita españolista quere perpetrar contra todos os soportes da nosa identidade como pobo, como nación. De aí que a presión social a favor do idioma, e contra esta nova aldraxe, sexa indispensábel para tombar iniciativas que, coma esta, atentan contra o cerne do que colectivamente somos. Ler o resto